Schijnveiligheid – Verbinden of verdelen

Mijn sterrenbeeld is weegschaal en misschien kan ik dat gebruiken als excuus voor mijn neiging om de wereld om me heen (en in mezelf) te verdelen in tegenstellingen; iets of iemand is goed of fout. Op die manier creëer ik onbewust een duale wereld van vrienden en vijanden, van of/of, van voor of tegen. Het is een neiging waar niet alleen ik last van heb. Dit dualistische denken grijpt om zich heen, het hokjesdenken viert hoogtij, wij tegen zij, ‘wie niet voor me is, is tegen me.’  En hier wordt handig gebruik van gemaakt in de politiek. 

Hokjesdenken

Mensen zijn nou eenmaal gevoelig voor hokjesdenken. We willen ons veilig voelen, ergens bij horen en om dat wij-gevoel te bereiken is er niets gemakkelijker dan je af te zetten tegen ‘de anderen.’  Gevoelens van angst versterken deze neiging.  Een aloude, en nog steeds geliefde strategie van sommige machthebbers is dan ook om de angst van mensen verder te voeden met angstverhalen (al dan niet gestoeld op feiten); verdeel en heers.

De schijnveilige bubbel

Maar we doen het ook zelf. We creëren een veilige bubbel, waarin we alleen mensen toelaten die precies hetzelfde vinden als wij – een select groepje van gelijk gestemde zielen. Hoe prettig is het niet om anderen in hokjes te stoppen en je te wentelen in de overtuiging: ‘zo is het, ik heb gelijk’. Niet op basis van persoonlijke kennis of ervaring. Veelal stoppen we mensen die we niet eens kennen in een hokje en hangen daar een labeltje aan.
Bijvoorbeeld:
‘Audi-rijders zijn arrogante egoïsten, hetzelfde geldt voor VVD’ers en voor iedereen die in een villawijk woont. ‘
‘Bijstandtrekkers zijn te lui om te werken’
‘Linkse partijen smijten geld over de balk’
‘Buitenlanders zijn uit op onze welvaart.’
‘Politici zijn nooit te vertrouwen’
etc, etc…

Een tikje ongenuanceerd? Zeker!
Worden we door deze denkwijze gelukkiger?
Zeker niet! Het is een schijnveilige bubbel.

Gezamenlijk uiting geven aan vreugde en verdriet

Door dit duale denken gaan we voorbij aan het feit dat we als mensen allemaal met elkaar verbonden zijn en dat de menselijke behoeften, verlangens en angsten grotendeels dezelfde zijn.
Dat is een bevrijdende gedachte, het is een gedachte die maakt dat je vreemden kunt zien als broeders en zusters – mensen met wie je je verbonden weet, ook al loopt de relatie niet altijd over rozen. Dit gevoel van verbinding ervaren we vooral op momenten en plekken waar we met anderen gezamenlijk uiting geven aan vreugde of verdriet.  Denk aan grote sportevenementen, bijv. de marathon waarin iedere loper enthousiast wordt aangemoedigd, aan (bevrijdings)festivals waar mensen samen genieten van muziek, maar ook aan gezamenlijke rouw bijvoorbeeld na de ramp met de MH17.  Dat zijn momenten waarop je je mens voelt onder de mensen. Door dit soort momenten van gezamenlijkheid op te zoeken en te koesteren, geef je jezelf een dosis antistoffen tegen bangmakerij en de illusie van verdeeldheid.

De burcht van het eigen gelijk verlaten

Als je kiest voor verbinding in plaats van verdeling, kies je niet voor een gemakkelijke weg. Maar wel voor een weg die je dichter bij jezelf en bij anderen brengt.  Niet meegaan in voor-of-tegen discussies, soms bewust geen mening geven simpelweg omdat je niet voldoende kennis of ervaring hebt over een bepaald onderwerp. Alleen durven te staan is paradoxaal genoeg nodig om echt in verbinding te blijven met anderen. De burcht van je eigen gelijk te verlaten vraagt om moed en kwetsbaarheid. Het vraagt om de wil om je bloot te stellen aan kritiek, zonder boos te worden of de strijd aan te gaan. Om niet te overtuigen maar om te luisteren, om niet te antwoorden maar te vragen. Om te luisteren en zo te ontdekken waar je elkaar kunt ontmoeten op voet van gelijkwaardigheid. Een hele klus, maar ik ga de uitdaging aan!

Verbindende verhalen

Storytelling is een krachtige manier om te verbinden, maar helaas ook om te verdelen. Hoe ontdek je het verschil? In mijn ogen is een verbindend verhaal een verhaal dat geworteld is in liefde in plaats van angst. Een verhaal dat ons eraan herinnert dat we in wezen allemaal met dezelfde menselijke onzekerheden en uitdagingen worstelen en dat we samen (en dan bedoel ik echt samen) sterker staan. Het zijn inclusieve verhalen.  Omdat ik geloof in deze verbindende verhalen ben ik vrijwilliger bij Waargebeurd Vertelpodium in Amersfoort. Hier vertellen gewone mensen (geen geoefende vertellers) over hun levenservaringen, omlijst door muziek. Het zijn altijd prachtige, waardevol middagen. Momenten van verbinding.
Wil je een keer komen luisteren of vertellen bij Waargebeurd, stuur me dan gerust een mailtje, dan vertel ik je er meer over.

PS: De gedachten in deze blog zijn geïnspireerd door het boek Verlangen naar Verbinding van Brené Brown.

Snoeien voor persoonlijke groei

rooshet belang van snoeien voor Persoonlijke groei en bloei.

Voorjaar! Hoewel mijn tuin er nu nog armetierig uitziet, weet ik dat hij druk bezig is met het transformeren in een klein paradijsje. Maar daarvoor moet nog wel wat gebeuren, zoals het snoeien van mijn rozenstruik. Wie tuiniert weet het; snoeien is belangrijk. Je boom of struik groeit beter als je ruimte en licht creëert, nieuwe takken en bloemen krijgen een kans, je houdt de boom of struik beter in balans waardoor takken en wortels de last beter kunnen dragen. Hoe sterker de snoei, hoe sterker de groei! Vaarwel dode takken en uitgebloeide bloemen! Snoeien geeft energie.

toelaten van licht en ruimte voor persoonlijke Groei

Om je te kunnen ontwikkelen moet je ook jezelf snoeien. Welk ‘oud hout’ draag jij met je mee? Welke bloemen zijn allang verdord en welke nieuwe twijgjes en knoppen mogen juist extra gestimuleerd worden? Nergens is de cyclus van afsterving en wedergeboorte zo duidelijk waarneembaar als in de natuur. Soms moet je die wedergeboorte een handje helpen door het oude afgestorvene los te laten of zelfs actief weg te knippen.

In verhalen vormt dit loslaten of doorknippen het moment suprême, hierdoor kan de transformatie plaatsvinden. Het is de episode die de heldin moet beleven om te ontsnappen aan alles wat haar klein houdt en om als herboren, wijzere vrouw thuis te komen. Ze moet knopen doorhakken en verantwoordelijkheid nemen voor haar eigen leven.

Na het verblijf bij vrouw Holle keert het meisje terug, behangen met goud. “Kukeleku, kukeleku, hier is ons gouden meisje nu.”

inzichtvragen:

  • Doe je ogen dicht en bedenk welke oude, verdorde delen je met je meedraagt, die te veel licht en ruimte innemen.
  • Wat is er nu nodig om jezelf in al je pracht te laten bloeien en stralen? Wat mag je achterlaten of moet je actief wegknippen?

Wil je kracht en inspiratie putten uit verhalen?

boekcoverschuingrootIn mijn boek neem ik je mee op reis door verhalenland en ontdek je in 12 episodes de oerpatronen die schuilen in verhalen, fictief én waargebeurd en die je kunnen helpen op je eigen levenspad. Wil je actief aan de slag met de verhalen uit je eigen leven, vraag dan ook het bijbehorende werkboek aan.
BESTELLEN

 

Shit stories

WAT MAAKT EEN GOED VERHAAL? DE EERSTE REGEL? DE GELOOFWAARDIGHEID VAN DE PERSONAGES? EEN HAPPY ENDING? Voor mij is de belangrijkste voorwaarde voor een goed verhaal de aanwezigheid van een flinke portie ellende, tegenslag en obstakels. De held of heldin moet risico’s nemen, ze wordt met uitdagingen geconfronteerd, moet zich staande zien te houden en gaat regelmatig op haar snufferd. Het mag allemaal niet te gemakkelijk gaan, ze moet lef tonen!

Deze shit in verhalen helpt ons om te zien dat ellende in het leven niets uitzonderlijks is, maar een onvermijdelijk onderdeel van het leven vormt. Of om met de woorden van Forrest Gump te spreken: ‘(Sh)it happens.’ Een enorme open deur zul je misschien denken en daar shit storiesheb je gelijk in. Maar hoe vaak vinden we het niet normaal dat alles ‘z’n gangetje gaat’, dat ‘het lekker loopt.’ En hoe vervelend en oneerlijk beschouwen we de situaties waarin het tegenzit? De keren dat we niet winnen maar verliezen.

Het leven is een feestje, zeker, maar soms ook een regelrechte horrorshow. Dat te weten, maakt feestjes vieren nog fijner en helpt om tegenslagen beter te incasseren, op te staan als je gestruikeld bent en verder te gaan met het volgende hoofdstuk.

Luisteren naar de shit stories van anderen leert je om met mildheid naar je eigen flaters en teleurstellingen te kijken. Wil je dat zelf ervaren? Op 21 juni a.s. is er een Fuckup night in KadeCafé aan het Eemplein in Amersfoort. Ook in andere steden worden deze Fuckup nights georganiseerd. Weten waar? https://fuckupnights.com/cities/

OP VERHAAL KOMEN IN JE EIGEN LEVEN:

  • Wanneer zat jij op een donkere bladzijde in je levensverhaal?
  • Welke nieuwe inzichten heeft deze moeilijke episode je opgeleverd?

in de voetsporen van de heldinboekcoverschuingroot

In mijn boek lees je de fictieve en waargebeurde verhalen van heldinnen en krijg je, met behulp van oefeningen, nieuwe inzichten in je eigen levensverhaal.

>> BOEK BESTELLEN

Houd je schaduw voor je, dan kan ze je niet van achteren besluipen

Dansen met je schaduw

Dansen met je schaduw

In een gesprek met Oprah over schaamtegevoelens zegt onderzoeker en auteur Brené Brown dat je je schaduw voor je moet houden, zodat ze je niet van achteren kan aanvallen. Dit is een uitspraak waar ik me helemaal in kan vinden.
We hebben allemaal gevoelens van schaamte, bewust of onbewust. Schaamte over wie we zijn, over onze zelfverklaarde mislukkingen, over hoe we tekort zijn geschoten, etc, etc.

De schaamte heeft ook een stem, de stem van je schaduwzus die het niet kan laten om je te wijzen op je tekortkomingen én op die van anderen. Ze vertelt je verhalen die eenzijdig en onwaar zijn, die voortkomen uit angst en frustratie. Verhalen waar je in gaat geloven en die doorsijpelen in je leven. Die je houding en gedrag inkleuren.

Als je je schaduwzus aankijkt, als je haar in het licht zet, haar niet aanvalt maar troost en geruststelt – zoals je iemand geruststelt van wie je houdt – dan zie je dat de schaamte niet kan overleven en herken je je schaduwzus in haar eigenlijke gedaante, je eigen angst en kwetsbaarheid.

Het is niet gemakkelijk om je steeds bewust te zijn van je schaduw, om haar aandacht te geven en empathie te tonen. Het helpt om haar te visualiseren en je antwoorden op de onderstaande vragen op te schrijven:.

  • Hoe ziet ze eruit?
  • Wat vind ze belangrijk?
  • Waar is ze eigenlijk bang voor?
  • Wanneer laat ze van zich horen?

Door je schaduwzus te omarmen, geef je een hele andere betekenis aan je levensverhaal. Woorden van liefde en compassie die doorsijpelen in je denken, doen en laten. In plaats van te strijden, leer je zo te dansen met je schaduw.

boekcover schuinWil jij ook liever dansen dan vechten? In mijn boek In de voetsporen van de heldin vind je inspiratie en inzichtoefeningen om met verve de hoofdrol te vertolken in je eigen levensverhaal :-)

BESTELLEN

Geen escape, maar inscape

heide

Auteur en dichter Mark Nepo stelt in zijn Book of Awakening dat we ons vaak blindstaren op het idee dat we iets moeten presteren, dat we ons heel zullen voelen door iets te maken van ons leven, terwijl we die heelheid alleen kunnen vinden door het ervaren van het leven. Een gedachte die me aanspreekt, maar hoe moeilijk is het niet om je idee van presteren, van jezelf en anderen langs de meetlat te leggen, naast je neer te leggen. Als we, volgens Nepo, onze zintuigen openzetten om het leven, en alles wat er op ons pad komt te ervaren in plaats van te beoordelen gebeurt er iets moois.  

Inner landscape

De levensenergie die we ervaren als we kijken naar een prachtig schilderij, als we luisteren naar ons favoriete muziekstuk of naar vogelgezang, als we de zon op ons gezicht voelen en de wind horen ruisen door de bomen, maakt ook de levensenergie binnenin ons wakker. Onze innerlijke bron van kracht, wijsheid en liefde. Nepo citeert de dichter Gerard Manly Hopkins die deze innerlijke bron beschrijft als ‘inscape’ (inner landscape). Een innerlijk landschap dat voeding en aandacht nodig heeft, zonder dat kunnen we niet volledig gedijen.

ontsnapping naar binnen

Ik associeer het woord inscape met escape, een ontsnapping naar binnen. Als ik me verloren voel, het idee heb dat ik vastzit, dan weet ik dat ik te weinig tijd heb doorgebracht in mijn inscape. Ik ben dan losgeraakt van mijn innerlijke bron en kijk door een kritische bril naar de wereld en vooral naar mezelf, als ware het leven een wedstrijd met winnaars en verliezers. Om mezelf weer te vinden en te ontwarren moet ik dan ontsnappen, van buiten naar binnen gaan. Voor mij betekent dat een wandeling in de natuur, het lezen van inspirerende boeken, luisteren naar pianomuziek en bovenal schrijven.

De put wordt een bron

In mijn boek In de voetsporen van de heldin noem ik deze innerlijke wereld ‘de put’, het is de plek waar de heldin zichzelf tegenkomt, waar geen afleiding is, waar ze haar grootste angsten in de ogen moet kijken én waar ze haar grootste kracht ontdekt. Dat is het moment dat de put verandert in een bron. Het moment dat de heldin (ge)heel(d) wordt.

Je bent een godin. Ja, jij ook!

Met de introductie van #metoo is er een vloedgolf doorgebroken die al lange tijd tegen de scheuren in de dam aan het beuken was. Het is het einde van de gedoogpolitiek. Vrouwen en mannen komen in opstand en weigeren om nog langer weg te kijken van mannelijk huftergedrag richting vrouwen. Of zoals Oprah het mooi verwoordde: Time’s Up!

Het is belangrijk dat er een stip op de horizon is gezet, dat we er naar streven dat nooit meer iemand me too hoeft te zeggen. Juist nu de politieke en economische macht in handen is van haantjes die denken dat ze God zijn en alles kunnen en mogen doen wat ze wensen, inclusief de verkrachting van onze prachtige moeder aarde, om nog meer macht en rijkdom naar zich toe te trekken. Oorlog is een mannending – waar vrouwen het meest onder lijden. Hun mannen en de kinderen die uit hun lichamen geboren en met liefde grootgebracht zijn, worden gewond, verkracht of gedood.

Godin Demeter zet oppergod Zeus voor het blok

In de Griekse mythe over de godinnen Demeter (de moeder) en Persephone (de dochter) wordt Persephone door Hades, de god van de onderwereld, ontvoerd zonder dat Demeter daarover iets hoort. Zij is radeloos als haar dochter opeens spoorloos is verdwenen en zwerft de hele wereld over om haar te vinden, vermomd als gewone sterveling. Niemand zegt iets of helpt haar. De ontvoering wordt compleet genegeerd door de andere goden. Wat kan ze doen?….Niets….en dat is precies wat ze doet! Demeter is de godin van het graan, zonder haar kracht kan er niets groeien op aarde en sterven de mensen. Als de nood hoog begint te worden stuurt oppergod Zeus verschillende goden naar Demeter om haar te bewegen om aan het werk te gaan. Maar ze weigert, ze zet de macho-god Zeus voor het blok; als haar dochter niet terugkomt zal er nooit meer graan groeien op de aarde, zullen de mensen sterven en zal er niemand zijn om de goden te aanbidden. Een nachtmerrie voor Zeus die uiteindelijk Hades opdraagt om Persephone naar haar moeder te laten terugkeren. Het verhaal eindigt ermee dat Persephone de helft van het jaar bij haar moeder is en de andere helft bij Hades, waar ze regeert als godin van de onderwereld. De balans is hersteld.

Er moet ook weer balans komen in onze wereld en dat begint met het beschermen, respecteren en liefhebben van vrouwen en het vrouwelijke in onze wereld.

Vrouwen zijn de ware godinnen die kunnen bloeden zonder te sterven, kunnen helen en delen. Maar in plaats van als godinnen zijn vrouwen nu al eeuwenlang behandeld als Assepoester en hebben zich zo laten behandelen. Vrouwen hebben van jongs af aan geleerd om zich aan te passen aan de wensen van de maatschappij waarin mannen de dienst uitmaken. Eerst mochten ze niets en nu moeten ze van alles, zonder dat ze de regels van het spel bepalen. Maar time’s up! Het wordt tijd dat vrouwen zich weer gedragen als de godinnen die ze zijn. Dat ze opstaan tegen Zeus, eisen wat ze nodig hebben en weigeren te accepteren wat henzelf schaadt.

Ben je een vrouw, dan verdien je het om gesteund en gekoesterd te worden, zonder dat je in ruil daarvoor dienstbaar moet zijn. Je hoeft je niet in allerlei bochten te wringen, je bent al prachtig en uniek. Denk aan Demeter. Je bent een godin. Ja, jij ook!

Ben je een man, dan is het jouw voorrecht om de vrouwen in je leven (je geliefde, je moeder, je dochter, je zus etc) te koesteren en op iedere manier die in je vermogen ligt, te steunen en verder te helpen. Waarschijnlijk ben je een groot deel van je leven gevoed, gekleed en verzorgd door vrouwen. Wees goed voor de vrouwen in je leven en je zult zien wat een intens geluk en rijkdom dat je oplevert.

you never bike alone!

Ik hou van beweging, ben altijd nieuwsgierig naar wat verderop, daar om de hoek te beleven is. Een verkenner op zoek naar nieuwe avonturen. Vaak doe ik dat vanachter mijn pc of in mijn favoriete stoel, de wereld is vol boeken, wijsheid en schoonheid, die ik nooit allemaal in een leven zal kunnen ontdekken. De afgelopen weken ben ik echter echt, fysiek, op avontuur gegaan. Samen met mijn zoon stapte ik in Leusden op de fiets, ons doel: in 10 dagen naar Parijs fietsen. Waarom? Daarom!

Met kampeerspullen en voldoende ondergoed begonnen wij onze survival. Wij verlieten onze comfortzone en gingen ‘into the woods’ en zoals je weet kan er in het bos van alles gebeuren…meestal enge dingen.

In tien dagen doorkruisten we Nederland, de Ardennen en Noord-Frankrijk en …. ik ben geen enkele enge wolf of draak tegengekomen. Wel blaffende honden op verlaten boerenerven en een enkele gesjeesde buschauffeur, maar verder? Een en al vriendelijke behulpzaamheid.

Het jongetje dat ons zijn emmertje leende, zodat we langs de kant van de weg het gat in mijn band konden opsporen.

De vrolijke kunstenaar die met mij het hele rijtje buurmannen afliep op zoek naar solution (van die ouderwetse lijm om je band mee te plakken, die van mij was ingedroogd..)

Fietser Paul uit Valkenswaard, die uiteindelijk het verlossende tubetje uit zijn tas toverde en meteen maar even mijn band plakte.

Annemarije uit Nijmegen die ons na een loodzware en snikhete dag in de Ardennen blij maakte met een fles mineraalwater en pak beschuit voor de volgende dag.

Het echtpaar uit Hazerswoude dat onze gps en mobieltjes voor ons oplaadde (zelf had ik niet de juiste stekkerdoos bij me…)

en de verschillende medekampeerders die ons hun hamer leenden (die had ik bewust niet meegenomen, veel te zwaar!)

De herinnering aan al deze lieve mensen blijft langer hangen dan mijn zadelpijn en verbrandde oren. You never bike alone!

Notre Dame Parijs

Above all, be the heroine of your own life, not the victim – Nora Ephron

nora ephronMet deze uitspraak sloeg Nora Ephron (auteur, journalist, scenarioschrijfster, regisseur en producent!) de spijker op zijn kop. De heldin zijn van je eigen leven, wie wil dat nou niet?
Ik probeer het iedere dag, maar…het valt nog niet mee. Als heldin moet ik dagelijks het hoofd bieden aan gepieker, zelf ondermijnende gedachten (de heks in mijn hoofd) en slachtoffergedrag.

Ik probeer met humor en relativeringsvermogen een pad te banen door het leven en als het even meezit ook nog te genieten van de schoonheid van het landschap dat zich ergens, altijd onverwacht, telkens weer toont.

Een van de beste manieren om de heldin van je eigen levensverhaal te zijn, heb ik gemerkt, is om je in te zetten voor anderen. Naast de hoofdrol in je eigen leven, heb je immers ook een bijrol te vervullen in het leven van anderen. Als je je focus verlegt van je eigen worsteling en bekijkt hoe je anderen kunt verder helpen op hun pad, geeft dit je meer kracht en moed dan je alleen voor jezelf kunt opbrengen.

Heldinnen in verhalen gaan zelden op pad voor hun eigen eer en glorie, zij trekken de stoute schoenen pas aan als zij zelf of hun familie gevaar lopen.  Een voorbeeld is een verhaal van Mulan, die om haar vader te beschermen zelf dienst neemt in het leger (vermomd als man).
En zou Grietje de heks in de oven hebben geduwd, als haar broertje Hans geen gevaar had gelopen? Opkomen voor anderen is gemakkelijker, dan opkomen voor jezelf.

boek Thrive Arianna HuffingtonIn haar inspirerende boek Thrive benoemt auteur Arianna Huffington, compassie – het geven om en aan anderen – als een van de vier pijlers om succes in je leven te definiëren (waar we dat gewend zijn te meten in status en inkomen). Het aloude ‘goed doet, goed ontmoet’ is weer afgestoft, maar er zit wel een addertje onder het gras. Compassie is niet hetzelfde als je gedragen als deurmatje!  Je focus verschuiven van jezelf naar anderen helpt je als je in een periode van zelfmedelijden zit te navelstaren, maar je verleent jezelf en de wereld geen dienst als compassie met anderen ten koste gaat van je zelf compassie.  Aandacht en liefde voor jezelf maken je krachtiger en als krachtige vrouw heb je meer te geven. Je kunt niet de mentor in het verhaal van iemand anders zijn, als je niet de heldin in je eigen verhaal bent.  En zo is het cirkeltje weer rond.

 

 

Narcissen

Lente – de transformatie van Persephone

Het is lente! Na de schijnbaar doodse maanden wordt het weer licht en ontwaakt de natuur uit haar winterslaap. Dit is wat mij betreft een van de mooiste momenten in de wisselende jaargetijden, op de drempel van het ontwaken, uit het donker naar het licht.

donker & licht in verhalen

Licht en donker spelen in verhalen een belangrijke symbolische rol. Het donker staat voor het onbewuste, dat wat verscholen is. Het licht staat voor je bewuste denken en doen. Als je er zo naar kijkt krijgen donker en licht een andere lading. Het donker is niet meer zo eendimensionaal, duister en negatief, het is alleen onbekend terrein. En onbekend is spannend. In verhalen komt de duisternis in veel gedaante voor. Bossen, grotten, putten, de onderwereld; de heldin van verhalen ontkomt er niet aan, ze moet er doorheen.

demeter & persephone

Een bekend voorbeeld is de Griekse mythe over de godin van het graan, Demeter en haar dochter Korè. Op een dag is Korè aan het bloemen plukken in de velden, juist als ze zich bukt naar een narcis, scheurt de aarde open en komt er een man uit het donker, die haar grijpt en meeneemt onder de grond. Het is Hades, de god van de onderwereld, die zijn oog op Korè heeft laten vallen en haar als zijn vrouw wil. Hades is een belangrijke god, de broer van Zeus. In de ogen van Zeus, oppergod en de vader van Korè, een goede match voor zijn dochter. Hij ziet dan ook niets verkeerds in de interesse en actie van zijn broer. Dat ziet haar Demeter wel anders. Na het verdwijnen van haar dochter zwerft ze over de wereld, en laat haar werk als graangodin voor wat het is. Ze staakt. Zolang zij niet weet of alles goed is met haar dochter, laat zij niets groeien. En dat werkt, want uiteindelijk ziet Zeus dat de mensen sterven (wat onprettig is, omdat de goden dan niemand meer hebben die offers aan hen brengt). Hij gebiedt Hades om Korè terug te brengen naar haar moeder. Zo krijgt de moedergodin de oppergod dus op de knieën.

granaatappelpitten

Maar hiermee is het verhaal niet afgelopen. Voordat Korè terugkeert eet zij zes pitten van de granaatappel die Hades haar aanbiedt. En wie iets eet uit de onderwereld, kan deze nooit meer helemaal verlaten. Met het eten van de pitten accepteert Korè haar plek naast Hades als godin van de onderwereld. Zij helpt de doden bij hun transformatie naar deze andere wereld. Zij is niet meer de onschuldige dochter van haar moeder, maar de koningin op de troon met een belangrijke taak te vervullen. Na deze verandering heet zij niet langer Korè (wat ‘meisje’ betekent), maar Persephone. Als godin verdeelt zij haar tijd tussen haar moeder en haar man. Zij kan zich verplaatsen tussen deze twee werelden. Als Persephone in de onderwereld is, is het land kaal. Als zij met haar moeder wordt verenigd, komen de zaadjes uit, die in het donker zijn gepland. In het donker heeft Persephone iets nieuws geleerd en een transformatie doorgemaakt. Zij is zich bewust geworden van haar eigen kracht en de verantwoordelijkheid die deze met zich meebrengt. Haar afdaling naar het donker heeft haar iets gekost en iets opgeleverd.

Je eigen verhaal op het spoor komen  

Welke transformaties heb jij doorgemaakt? Op welke momenten heb jij bewust afscheid moeten nemen van iets, zodat iets nieuws geboren kon worden? Dit hoeft geen persoon of iets tastbaars te zijn, maar kan ook een bepaald gedrags- of gedachtepatroon zijn dat je belemmert in je ontwikkeling.

Wil je de heldin in jezelf ontdekken? Vraag het gratis werkboek aan.

Prince Pleaser of Leading Lady van je eigen leven

The-HolidayIn de film the Holiday spelen Kate Winslet en Cameron Diaz twee compleet van elkaar verschillende vrouwen, respectievelijk Iris en Amanda. Iris is een jonge Engelse vrouw, een getalenteerde, zij het niet dikbetaalde, redacteur en Amanda is een succesvolle en steenrijke producer van filmtrailers. Nadat ze allebei teleurgesteld zijn in de liefde, ruilen ze van huis en komen in een compleet nieuwe wereld terecht. Iris in de glitz & glam wereld van Hollywood en Amanda in een kleine cottage op het Engelse platteland. Het is vooral de verhaallijn van Iris die ik interessant vindt. Zij is min of meer op de vlucht geslagen vanwege een onbeantwoorde liefde voor een man die haar aan het lijntje houdt, en die zich blijkt te hebben verloofd met een andere vrouw.

Eenmaal in Hollywood ontmoet Iris haar buurman Arthur Abbot, een gepensioneerde scriptschrijver met, zo ontdekt Iris gaandeweg, tal van kaskrakers op zijn naam. Arthur en Iris worden vrienden. Zij helpt hem om in shape te komen voor het grote gala dat ter ere van hem wordt gehouden (hij wil daar zonder looprek het podium kunnen betreden) en hij helpt haar om zich thuis te voelen en te bouwen aan haar zelfvertrouwen. Onderstaande wijze woorden van Arthur (een mooie rol van Eli Wallach) wil ik je niet onthouden.

Arthur: “I’m wondering why a beautiful girl like you, will go to a stranger’s house for her Christmas vacation and on top of that spend her saturday evening with an old man like me.

Iris: I just wanted to get away from all the people I see every day…..well not all the people…one person. (huilend)I wanted to get away from one guy. An ex boyfriend who just got engaged and forgot to tell me.

Arthur: So he’s a schmug

Iris: As a matter of fact, he’s a huge schmug. How did you know?

Arthur: He let you go, this is not a hard one to figure out. Iris, in the movies we have leading ladies and we have best friends. You are a leading lady, but for some reason you are behaving as a best friend.

Iris: You’re supposed to be the leading lady of your own life, for god sake! Arthur, I’ve been to a therapist for 3 years and she has never explained things to me so well. That was brilliant, brutal but brilliant. Thank you!

Ik vind het een prachtige en grappige dialoog. Uiteindelijk zien we niet geheel verrassend – het is een Hollywood feel good film dus happy ending gegarandeerd – hoe Iris de regie over haar eigen leven neemt en weigert om nog langer een bijrol te spelen in het leven van de bedrieglijke prins.

We spelen in ons leven altijd een bijrol in het leven van anderen, gelukkig maar want iets voor iemand anders betekenen is voor ieder mens enorm belangrijk. Het wordt alleen een probleem als je in een bijrol wordt gedrukt (of jezelf deze rol aanmeet) die ten koste gaat van je eigen hoofdrol. Als je een prince pleaser wordt in het verhaal van iemand anders, in plaats van de leading lady van je eigen leven.  

De prins in deze film is een fout vriendje, maar in je eigen leven kan je je ook door anderen in een bijrol laten duwen zoals je collega’s, leidinggevende, je ouders, je kinderen, vriendinnen, maatschappelijke conventies en/of door je eigen pleasegedrag.

The holiday is een prettig toegankelijke film, die laat zien hoe een vrouw transformeert van jammerende Jenny naar gelukkige, zelfstandige vrouw, die (hoe kan het ook anders) opnieuw de liefde vindt.

Kom je eigen verhaal op het spoor

  • Herinner je je momenten waarop je je gedroeg als ‘prince pleaser’ in plaats van ‘leading lady’?
  • Ben jij wel eens een mentor iemand tegengekomen die je verder hielp door je ‘brutal but brilliant’ een spiegel voor te houden? Wanneer ben jij wel eens een mentor voor iemand anders geweest? 

Meer ontdekken? Download het gratis werkboek