Geen escape, maar inscape

heide

Auteur en dichter Mark Nepo stelt in zijn Book of Awakening dat we ons vaak blindstaren op het idee dat we iets moeten presteren, dat we ons heel zullen voelen door iets te maken van ons leven, terwijl we die heelheid alleen kunnen vinden door het ervaren van het leven. Een gedachte die me aanspreekt, maar hoe moeilijk is het niet om je idee van presteren, van jezelf en anderen langs de meetlat te leggen, naast je neer te leggen. Als we, volgens Nepo, onze zintuigen openzetten om het leven, en alles wat er op ons pad komt te ervaren in plaats van te beoordelen gebeurt er iets moois.  

Inner landscape

De levensenergie die we ervaren als we kijken naar een prachtig schilderij, als we luisteren naar ons favoriete muziekstuk of naar vogelgezang, als we de zon op ons gezicht voelen en de wind horen ruisen door de bomen, maakt ook de levensenergie binnenin ons wakker. Onze innerlijke bron van kracht, wijsheid en liefde. Nepo citeert de dichter Gerard Manly Hopkins die deze innerlijke bron beschrijft als ‘inscape’ (inner landscape). Een innerlijk landschap dat voeding en aandacht nodig heeft, zonder dat kunnen we niet volledig gedijen.

ontsnapping naar binnen

Ik associeer het woord inscape met escape, een ontsnapping naar binnen. Als ik me verloren voel, het idee heb dat ik vastzit, dan weet ik dat ik te weinig tijd heb doorgebracht in mijn inscape. Ik ben dan losgeraakt van mijn innerlijke bron en kijk door een kritische bril naar de wereld en vooral naar mezelf, als ware het leven een wedstrijd met winnaars en verliezers. Om mezelf weer te vinden en te ontwarren moet ik dan ontsnappen, van buiten naar binnen gaan. Voor mij betekent dat een wandeling in de natuur, het lezen van inspirerende boeken, luisteren naar pianomuziek en bovenal schrijven.

De put wordt een bron

In mijn boek In de voetsporen van de heldin noem ik deze innerlijke wereld ‘de put’, het is de plek waar de heldin zichzelf tegenkomt, waar geen afleiding is, waar ze haar grootste angsten in de ogen moet kijken én waar ze haar grootste kracht ontdekt. Dat is het moment dat de put verandert in een bron. Het moment dat de heldin (ge)heel(d) wordt.